Miesiąc lipiec poświęcony jest najdroższej Krwi Chrystusa. Skąd ten „pomysł” i w jaki sposób możemy włączyć się w oddawanie czci Krwi Chrystusowej? Spróbujmy zarazem zastanowić się jaki pożytek duchowy może przynieść nam wejście głębiej w tę tajemnicę.
1. Krótka historia
Już starożytni pisarze chrześcijańscy, jak św. Ignacy Antiocheński czy Klemens Rzymski, podkreślali zbawienną wartość Chrystusowej Krwi. W średniowieczu w zakonie cystersów, benedyktynów i kapucynów rozwijał się kult Krwi Pańskiej, a św. Bernard z Clairvaux i św. Bonawentura silnie akcentowali motyw krwi i męki Chrystusa. W 1808 r. ks. Gaspar del Bufalo (1786–1837) założył w Rzymie Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa (CPPS) oraz wraz z ks. Franciszkiem Albertym utworzył Arcybractwo Przenajdroższej Krwi (Confraternitas). Wspomnienie Najdroższej Krwi Chrystusa dawniej przypadało na 1 lipca, kiedy to papież Pius IX ustanowił specjalne święto w 1849 roku. Po reformie liturgicznej Kościół połączył je z uroczystością Ciała i Krwi Pańskiej (tzw. Boże Ciało), jednak tradycja ludowa wciąż uznaje cały lipiec za miesiąc szczególnej czci Krwi Chrystusa.Jan Paweł II 1 lipca 2001 r. mówił, że zaczyna się miesiąc czci Krwi Chrystusa.
2. Znaczenie teologiczne
W teologii Katolickiej Krew Chrystusa podkreśla nowość i skuteczność Jego ofiary. Świadczą o tym Pismo Święte i Tradycja: opis ustanowienia Eucharystii (Mk 14,24) oraz List do Hebrajczyków (9,12–14) ukazują Krew jako prawdziwą cenę nowego Przymierza, raz przelaną. Według Międzynarodowej Komisji Teologicznej, krew Chrystusa jest „skutecznym środkiem ustanowienia nowego i doskonałego przymierza” między Bogiem a ludzkością, gdyż w przeciwieństwie do krwawych ofiar Starego Testamentu Pan złożył tę Ofiarę „raz na zawsze”. Jan XXIII przypominał, że Krew Chrystusa to „objawienie miłosierdzia Bożego” – w liście apostolskim, poświęconym krzewieniu nabożeństwa do Przenajdroższej Krwi Chrystusa Inde a primis wzywał wiernych do szczególnej kontemplacji i rozważania wartości odkupieńczej krwi Zbawiciela.
W nauce Kościoła św. Tomasz i późniejsi teologowie wskazują, że krew zawiera pełnię życia ofiary (patrz: Summa Theologiae III, de malo). Krew Chrystusa działa usprawiedliwiająco i zbawiennie (Rz 5,9; Hbr 9,22), ale nie w sensie magicznym – nie jest tylko ciekłą krwią, lecz „mocą Chrystusa” przeistaczaną w Eucharystii. W teologii Sakramentu Ołtarza krew ukryta pod postacią wina jest obecnością krwi przelanej na Krzyżu, co podkreśla słowa Mszy („Krew czcigodna przelana dla nas i dla wielu na odpuszczenie grzechów” – formuła konsekrowania).
3. Praktyki pobożnościowe i źródła modlitw
Typowe praktyki uczczenia Krwi Chrystusa to modlitwy indywidualne i grupowe (litanię, koronki) oraz uczestnictwo w Mszach i procesjach. Na całym świecie powstawały wspólnoty świeckie i klasztorne koncentrujące się na tej pobożności. Obok już wspomnianych Misjonarzy Krwi Chrystusa, z tą duchowością łączą się pasjonistki (Zgromadzenie Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa), czy Bractwo Najdroższej Krwi Pana Jezusa w Polsce. Praktyki te obejmują wspólne Msze, modlitwy różańcowe, procesje oraz akt duchowego zawierzenia Krwi Chrystusa. Duchową inspiracją są tu także słowa papieża Jana Pawła II, zachęcającego: „Dziś zaczyna się lipiec – miesiąc czci Najdroższej Krwi” i obietnica życia w Jezusowej Krwi płynącego królestwa Bożego.
MODLITWA ZANURZENIA WE KRWI CHRYSTUSA
Jezu, zanurzam w Twojej Przenajdroższej Krwi cały ten rozpoczynający się dzień, który jest darem Twojej nieskończonej miłości.
Zanurzam w Twojej Krwi siebie samego wszystkie osoby, które dziś spotkam, o których pomyślę czy w jakikolwiek sposób czegokolwiek o nich się dowiem. Zanurzam moich bliskich i osoby powierzające się mojej modlitwie.
Zanurzam w Twojej Krwi, Panie, wszystkie sytuacje, które dziś zaistnieją, wszystkie sprawy, które będę załatwiać, rozmowy, które będę prowadzić, prace, które będę wykonywać i mój odpoczynek.
Zapraszam Cię, Jezu, do tych sytuacji, spraw, rozmów, prac i odpoczynku.
Proszę, aby Twoja Krew przenikała te osoby i sprawy, przynosząc według Twojej woli uwolnienie, oczyszczenie, uzdrowienie i uświęcenie. Niech dziś zajaśnieje chwała Twojej Krwi i objawi się jej moc.
Przyjmuję wszystko, co mi dziś ześlesz, ku chwale Twojej Krwi, ku pożytkowi Kościoła św. i jako zadośćuczynienie za moje grzechy, składając to wszystko Bogu Ojcu przez wstawiennictwo Maryi.
Oddaję samego siebie do pełnej dyspozycji Maryi, zawierzając Jej moją przeszłość, przyszłość
i teraźniejszość, bez warunków i bez zastrzeżeń. Amen.
Gabriela Seifert-Knopik